Stari Bar – ambijentalna atrakcija Južnog Jadrana! FOTO

Predstavljanje najegzotičnijih turističkih destinacija u Crnoj Gori počinjemo od Starog Bara, srednjevijekovnog kastela i nekadašnjeg urbanog jezgra prvog crnogorskog primorskog grada!

Ako bi se tražila tačka na planeti na kojoj se najbujnije prepliću Orijent i Zapad, Stari Bar bi, nesumnjivo, bio jedan od favorita za pomenuti status. Zbog svojih srednjevijekovnih spomenika iz epoha kada je grad bio pod vlašću Vizantije, Mletačke republike, dinastija Nemanjić, Vojislavljević i Balšić, kasnije Osmanskog carstva ali i neobičnog miješanja tri religije i kulture u jednoj ulici.

Nakon decenija u kojima ovaj fenomen nije bio turistički adekvatno valorizovan, poslednjih godina naselje sa razrušenom tvrđavom koja predstavlja jedan od najvažnijih arheoloških spomenika na ovom prostoru, postalo je jedna od najvećih atrakcija za inostrane turiste u Crnoj Gori.
Rastuće interesovanje turista za staro urbano jezgro prvog crnogorskog grada na primorju i nekadašnje prijestonice Duklje, mijenjalo je i ekonomiju naselja koje se izvija pod bedemima najstarijeg utvrđenog grada na našem primorju.

Danas je tako, veoma teško i pobrojati sve ulične štandove u sokaku dugom par stotina metara, koji od ulaza u naselje vodi do kapija starog grada. Sadržaj robe koja se prodaje u glavnoj ulici Starog Bara takođe je jedinstven i uključuje pored suvenira i standardnih turističkih artikala (kapa, majica, peškira, marama…), i maslinovo ulje, ljekovite i kozmetičke preparate narodne radinosti, replike antikviteta, stari novac…

Gotovo da svaki korak kojim se penjete ovom ulicom od parking na početku naselja do kapije drevne tvrđave otkriva novu ponudu lokalne manufakture. U večernjim satima, kada se turisti sa barskih i plaža Južnog Jadrana “sele” u Stari Bar, ova ulica pretvara se u živopisnu rijeku ljudi. Ambijentu poseban šarm u tom periodu dana daje žamor koji ponegdje dobija uglavnom nenametljivu “muzičku podršku”.

Naravno, uzduž čitave ulice poređani su ugostiteljski objekti koji ponudom prate orijentalni i arhaični trend koji tek ponegdje narušavaju “eksponenti” plastičnih tekovina novog doba.

Posebno mjesto zauzima poslastičarnica Karađuzović, zvanično najstarije firme u barskoj opštini (osnovana 1934. godine), koja je i svojevrsni simbol varošice koja je u međuratnom period bila urbano jezgro najvećeg primroskog grada u Crnoj Gori.

U zidinama starog barskog grada, sa tri strane okruženog neprohodnim liticama, prepliće se u tragovima a ponegdje i cijelosti sačuvana (ili restaurirana) arhitektura vizantije, mletačke republike i osmanskog carstva. Unutrašnjost ovog kastela, lišena je, naravno, note bućkuriša koja je sveprisutna u ulici koja se izvija uz jugozapadnu stranu bedema.

Turiste u starom gradu očekuje susret sa ostacima romanogotske katedrale Svetog Đorđa u kojoj je krunisan prvi kraj Duklje Mihailo Vojislavljević, dvije gotske crkve Svete Katarine i Svete Venrande, ostatke crkve Svetog Nikole koju je, vjeruje se, u 13. vijeku sagradila žena srpskog kralja Uroša, Jelena Anžujska…

Od vjerskih građevina u starom gradu najbolje je očuvana crkva Svetog Jovana Vladimira, koju je 1912. godine obnovila poznata barska familija Dabanović. Tik do ove crkve uzdiže se venecijanska palata, vjerovatno najljepša palata starog barskog grada kao najprepoznatljiviji spomenik mletačke epohe grada.

Nedaleko odatle nalaze se tursko kupatilo i jedna od najljepših sat kula u Crnoj Gori koji svjedoče o vijekovima osmanske vladavine gradom.

U starom gradu turistički špic je u predvečernjim časovima, osim kada se u amfiteatru dešavaju večernje predstave u sklopu tradicionalne kulturne manifestacije barski Ljetopis, ili tokom brojnih umjetničkih izložbi i susreta koji se organizuju tokom ljeta.

U želji da pojačaju efekat multikulturalnosti svog naselja ali i notu internacionalnosti, mještani su postavili na zidu parkinga na ulazu grada zastave 18 država iz kojih dolazi većina turista koji posjećuju Stari Bar. Nedaleko odatle, na krovu jedne kuće, vijori se nešto manji broj zastava, među kojima dominira ruska, a slovenski karakter remeti samo japanska…

I ovaj fenomen kao ilustracija internacionalizma kojom i na komičan način zrači Stari Bar. Jasno, sve u cilju što bolje turističke valorizacije iz perspektive mještana naselja koji su nakon decenija života na marginama lučkog grada prepoznali svoju biznis šansu…